R-co Valor Balanced, dat in 2018 werd gelanceerd tegen een achtergrond van verhoogde handelsspanningen, heeft de afgelopen drie jaar bewezen dat het turbulente tijden aankan en tegelijkertijd zijn doelstelling nakomt, met name de volatiliteit binnen de perken houden.
R-co Valor Balanced werd gelanceerd om beleggers blootstelling te bieden aan de dynamiek van de internationale markten waarbij de volatiliteit wordt beperkt. Het fonds bundelt twee belangrijke expertises
van Rothschild & Co Asset Management Europe. Aan het roer van dit gediversifieerde allocatiefonds staan twee ervaren professionals, Yoann Ignatiew, beheerder van R-co Valor, en Emmanuel Petit, hoofd obligatiebeheer, die hun knowhow inzetten voor een actief beheer dat op zoek gaat naar opportuniteiten en streeft naar een gediversifieerde portefeuille. Hun complementaire kennis en dertien jaar gezamenlijke ervaring worden ingezet voor een dynamisch beheer dat ervoorzorgt dat elk compartiment op zich voor de nodige performance zorgt. De volatiliteit van het fonds wordt binnen de perken gehouden dankzij de decorrelatie tussen de verschillende activaklassen. Drie jaar later lijkt die doelstelling te zijn bereikt: R-co Valor Balanced tekent sinds de oprichting een rendement op jaarbasis van 7,4% op, met een volatiliteit van 6,8% op één jaar. De activa onder beheer overschrijden de drempel van 500 miljoen euro(1).
Tot bloei komen in een weinig gunstige omgeving
Op 24 oktober 2018, de dag waarop R-co Valor Balanced werd gelanceerd, woedde de handelsoorlog tussen de Verenigde Staten en China volop. De twee landen liggen met elkaar op ramkoers. Dat verlamt de wereldwijde economische dynamiek en zorgt voor heel wat onzekerheid tussen de handelspartners. Eind december was de MSCI World Index met -13,7% gecorrigeerd over een tijdsspanne van drie maanden (-10,4% over één jaar)(2). Paradoxaal genoeg was deze situatie een gunstige voedingsbodem om opportuniteiten te zoeken. Hierdoor heeft het beheerteam de blootstelling aan risicovolle activa in de portefeuille opgetrokken, zowel binnen het aandelen- als het obligatiegedeelte.
In de startblokken in 2019
Dat bleek goed uit te draaien: zowel de Fed als de ECB veranderden het geweer van schouder, stelden hun monetair beleid bij door de vertraging van de wereldeconomie en bijkomend was er de wil van de Amerikaanse overheid om de financiële markten te ondersteunen, waardoor deze in het eerste kwartaal van 2019 sterk opveerden. Na deze haussebeweging werd geleidelijk winst genomen in het aandelengedeelte, dat halverwege het jaar goed was voor 35%(3) van de globale allocatie van het fonds. Het was nog steeds de bedoeling om de risico’s binnen de portefeuille te beperken en de aandelenblootstelling bleef dan ook relatief stabiel tot het eind van het jaar.
Globaal bekeken was 2019 een uitzonderlijk goed jaar voor de bedrijfsobligatiemarkt. Dankzij teruglopende spreads(4) en de scherpe daling van de rentevoeten konden de vastrentende markten consistente prestaties neerzetten. De voorkeur ging uit naar obligaties met een rating BBB en BB, om zo een rendement te behalen zonder al te veel risico’s te nemen. De focus lag daarbij vooral op achtergestelde financiële obligaties. Enkele High Yield effecten(5) die aantrekkelijk gewaardeerd waren, werden ook opgenomen in deze allocatie. De samenstelling van het obligatiegedeelte bleef in de loop van die periode relatief stabiel. Aan het begin van het vierde kwartaal werd het geldmarktgedeelte echter fors afgebouwd en hoofdzakelijk herbelegd in Investment Grade Obligaties(6) omdat de spreads begonnen op te lopen en de rente de hoogte inging.
2020: lockdown en recessie
Begin 2020 leek alles nog rozengeur en maneschijn, maar een ongeziene schok deed beleggers van hun roze wolk tuimelen. Door de Covid-19 crisis corrigeerden de aandelenmarken ongemeen fel en dat op een bijzonder korte tijdsspanne. De verschillende centrale banken en overheden, die konden bogen op hun ervaringen met 2008, grepen echter snel en krachtdadig in om de schade te beperken, hoewel de wereldwijde lockdown een van de snelste recessies uit de geschiedenis had veroorzaakt.
De markten profiteerden van deze sterke steunmaatregelen en hadden in juni het grootste deel van hun correctie al goedgemaakt. Met een beperkte aandelenblootstelling eind 2019 besloot het beheerteam om tijdens de correctie geleidelijk meer risico te nemen, tot 43% eind maart, in de overtuiging dat de activaklasse zou profiteren van het economisch herstel. Vervolgens namen ze winst naargelang de indices verder stegen. Ze kochten ook heel selectief bij in aandelen die zwaar hadden geleden onder de gezondheidstoestand.
De Covid-19 epidemie veroorzaakte ook een ongezien zware schok op de obligatiemarkten. De risicopremies, met name in het High Yield-segment, stegen in recordtempo tot een niveau dat we sinds 2008 niet meer hadden gezien. De uitgangspositie in januari was eerder defensief. De bedoeling was om in te spelen op opportuniteiten om de blootstelling van de portefeuille opnieuw op te trekken via beleggingen op de secundaire High Yield en Investment Grade markt. Daarna, vanaf halverwege het jaar werd er ook belegd op de primaire Investment Grade markt, die heel actief was dankzij de verbetering van het economische klimaat. Tegelijkertijd begonnen de beheerders het risico in het vastrentende gedeelte af te bouwen door winst te nemen op kredietderivaten en door bepaalde High Yield posities te verkopen
of af te bouwen.
Tegen het einde van het derde kwartaal kwamen er echter de eerste barsten in dit momentum. Dat kwam door de vrees voor een tweede lockdown in Europa, de Amerikaanse presidentsverkiezingen en globaal gezien een economisch herstel dat geografisch gezien met twee snelheden verliep. Die ongerustheid werd gedeeltelijk weggenomen door de aankondiging van een eerste werkzaam Covid-19 vaccin, de verkiezing van Joe Biden in het Witte Huis en de afronding van de aanslepende Brexit. In dit nog steeds broze klimaat, tegen de achtergrond van een prille sectorrotatie, werd tot het einde van het jaar vastgehouden aan de strategie om winst te nemen en de risicoblootstelling in de portefeuille af te bouwen.
2021: een herstart met horten en stoten
Onder impuls van een geleidelijke heropening van de economieën dankzij een geleidelijke vaccinatie van de bevolking, begonnen de contouren van een ‘normalisering’ zich af te tekenen in de eerste maanden van 2021. Zo begint China, dat als eerste werd geraakt door de pandemie, al gauw zijn monetair beleid
te verstrakken. De Verenigde Staten en Europa bleken nog sterk afhankelijk van de steunmaatregelen van de overheid en de centrale banken. De sectorrotatie naar cyclische waarden zette zich door, ten koste
van aandelen die goed stand hadden gehouden op het hoogtepunt van de crisis. De beheerders bleven gedeeltelijk winst nemen binnen het aandelenluik in het kader van hun strategie. Zo wilden ze inspelen op deze trend. Ze maakten cash vrij om tactisch bij te kopen in de posities met het meest defensieve profiel.
In afwachting van het herstel van de wereldeconomie was de stijging van de 10-jarige Amerikaanse rente
al snel een spelbreker op de obligatiemarkten, want ze bereikte het hoogste peil sinds de uitbraak van de pandemie. In de loop van het tweede kwartaal zagen we vervolgens een keerpunt. In Europa zagen we de tegenovergestelde beweging, een weerspiegeling van de marktverwachtingen voor het economisch herstel en de inflatie. Hoewel ze aan het begin van het jaar erg actief waren, bekoelde het enthousiasme van beleggers voor de primaire Investment Grade markt al gauw. Dat kwam door ontoereikende uitgiftepremies.
Het High Yield-segment bleef echter in goeden doen. De blootstelling van het fonds aan dat segment, die al aanzienlijk was afgebouwd, werd halverwege het jaar uiteindelijk opgetrokken door enkele zeer selectieve aankopen.
De aandelenmarkten bereikten nieuwe records. De verschillende stimulusplannen van de overheden zetten het herstel kracht bij. De centrale banken van hun kant begonnen over een normalisering te praten toen de inflatie zijn opwachting maakte, waardoor het spookbeeld van een mogelijke renteverhoging weer opdoemde. In september kwam er dus een kink in de kabel. China, dat al aan het vertragen was sinds de verstrakking van het monetaire beleid en de hardere toon die de Communistische Partij had aangeslagen, werd midscheeps geraakt door een opeenvolging van zorgwekkende gebeurtenissen.
In deze context werd er winst genomen op cyclische waarden die fors waren hersteld, en werd er tegelijkertijd bijgekocht in groei- en defensieve waarden. In het derde kwartaal waren de rentevoeten erg volatiel. Dat zorgde voor de nodige ongerustheid. De macro-economische data waren zwakker en daarom werd het kredietrisico geleidelijk afgebouwd. Dat leidde tot een afbouw van obligaties met lange looptijd met een hoge(7) bèta of hoge rentegevoeligheid, om zo de globale rentegevoeligheid
van de portefeuille af te bouwen.
Een positief resultaat in een chaotische omgeving
R-co Valor Balanced, dat nog maar drie jaar bestaat, moest het hoofd bieden aan een erg turbulente omgeving, zowel op de aandelen- als de obligatiemarkten. Het beheerteam heeft de allocatiekeuzes en de strategische oriëntatie erg reactief aangepakt. Hierdoor heeft het team de flexibiliteit van het fonds op een strikte en gedisciplineerde manier kunnen benutten. Het aandelengedeelte van het fonds schommelde
zo tussen 35% en meer dan 43% van de allocatie, door marktopportuniteiten te benutten. De obligatieportefeuille, die de prestaties een echte boost gaf, fungeerde niet enkel als schokdemper voor de volatiliteit maar zet sinds oprichting een brutorendement op jaarbasis neer van 4,2%, terwijl sinds lancering van het fonds de obligatiemarkt eerder vlak bleef.
[1] Bron: Rothschild & Co Asset Management, 31/10/2021.
[2] Bron: Bloomberg, 31/12/2018.
[3] Bron: Rothschild and Co Asset Management, 31/12/2019.
[4] De spread is het rendementsverschil tussen een obligatie en een lening met dezelfde looptijd die als “risicovrij” wordt beschouwd.
[5] ‘High Yield’ of hoogrentende obligaties worden uitgegeven door bedrijven of overheden met een hoog kredietrisico. Zij hebben op de ratingschaal van
Standard & Poor’s een kredietrating van lager dan BBB-.
[6] Schuldinstrumenten die worden uitgegeven door ondernemingen of overheden met een rating tussen AAA en BBB- op de schaal van Standard & Poor’s.
[7] Een maatstaf voor het volatiliteitsrisico van een aandeel ten opzichte van de brede markt. De bèta van de markt bedraagt 1,00. Elk effect met een bèta van
meer dan 1 wordt geacht volatieler te zijn dan de markt, en dus risicovoller.
[8] Bron: Rothschild and Co Asset Management Europe, 29/10/2021.
