Loopt de ECB het risico van een valse start?

De Europese Centrale Bank zal tijdens haar vergadering op 6 juni hoogstwaarschijnlijk een renteverlaging goedkeuren. Dit zou een historische beslissing zijn, omdat de ECB voor het eerst sinds de oprichting het monetaire beleid zou versoepelen vóór de Fed. Betekent dit het begin van een cyclus van renteverlagingen?

Wat als de ECB zichzelf in klem zou hebben gezet? Geblokkeerd in een standpunt dat enkele weken geleden werd ingenomen en dat gebaseerd was op macro-economische gegevens die niet waren geëvolueerd zoals verwacht. Als we alleen al naar de huidige Europese economische situatie kijken, zou deze renteverlaging inderdaad als een verrassing komen. De arbeidsmarkt blijft krap en de lonen hoog, terwijl de PMI-indices weer opleven. Al deze factoren pleiten tegen de lancering van een monetaire versoepelingscyclus. Terugkrabbelen en de markten in de tegenovergestelde richting sturen zou echter gevaarlijk zijn en veel volatiliteit kunnen veroorzaken.

Er zijn momenteel twee tegengestelde meningen binnen de ECB. De eerste, die eerder accommoderend is, stelt dat de daling van de inflatie de druk op de lonen zal verlichten. De tweede, conservatievere, opvatting is dat stijgende lonen de inflatie juist aanwakkeren. De beslissing om de rente al in juni te verlagen is daarom meer gebaseerd op de aanname van de eerste, waarvan de argumenten steek hielden in een context waarin de voorlopende indicatoren van economische activiteit zwakker waren dan nu.

Ondanks deze context lijkt de versoepeling van 6 juni al te zijn doorgevoerd, maar de beslissingen die de komende maanden moeten worden genomen, zijn veel onzekerder. Het is waarschijnlijk dat de ECB de doelstelling om terug te keren naar de inflatiedoelstelling zal opschuiven tot na 2025, wat haar oorspronkelijke doelstelling was, vanwege de aanhoudende loondruk en de risico's voor de productprijzen. Geopolitieke spanningen blijven wegen op het vrachtvervoer en de grondstofprijzen liggen momenteel op een bijzonder hoog niveau. De aankomende verkiezingen in Europa en de Verenigde Staten kunnen ook leiden tot een heropleving van protectionistische tendensen, waardoor nieuwe bronnen van inflatie kunnen ontstaan.

Een vertraging in de terugkeer naar de inflatiedoelstelling zal waarschijnlijk de verwachtingen voor renteverlagingen tussen nu en het einde van het jaar doen afnemen. Het is immers niet onmogelijk dat deze eerste verlaging tussen nu en het einde van het jaar niet wordt gevolgd door nog een verlaging, terwijl de consensus nog aarzelt tussen één en twee verdere verlagingen, vergeleken met de zeven die begin 2024 waren voorzien. Zoals de ECB al maanden zegt, blijft ze “data dependent¹” en de vraagtekens bij de geldigheid van deze eerste verlaging doen twijfels rijzen over het toekomstige monetaire beleid.

In deze context blijven we voorzichtig in onze beleggingen en vermijden we het lange einde van de rentecurve vanwege het risico op een stijging van de inflatieverwachtingen. We geven daarom de voorkeur aan korte en middellange looptijden als bescherming tegen een mogelijke stijging van de lange rente.